Die Gebetsnuss auf Groningisch (niederländischer Dialekt)

Ien t Rieksmuzeum ien Amsterdam wees ain mie ais n moal op n dinkje oet Middeleeuwen: n ronde holten bòl moakt oet n paalmboom. Baaide haalfschaiden wazzen hail sekuur oetsneden, en je konden hail dudelk lutje toneeltjes zain, as geboorte en krusegeng van ons laif Heer Jezus. Baaide haalfschaiden konden draaien as kaastdeurkes. Mitnander zat t ien n koperen bòl dij op zien beurt weer ien n leren buulje zat; dat zodounde zat t haile evengelieverhoal ien n luk neudedopke. Je konden wel zain, dat zokswat moakt was om t mitnemen te kinnen op raais. Noa n joar of wat kreeg k n ienval om dizze bedeneut op n aander menaaier n nij leven te geven. Nou is neut plat en onbeschreven zo laank as gebruker der gain noam, n minnegsten (doatum) of n verwiezen noar t ain of t aander ienschrift. Dizze nije neut kin makkelk opburgen worden. Zo droag ie joen beden aaltied bie joe. Wanneer joen beden verheurd worden is, of as ie vienden datter laank genogt ien stoan het, din pak ie een stok schuurpapier en der is weer stee veur wat nijs.