De gebedsnoot in het Albanees

Në muzeum shtetëror të Amsterdamit dikush më tregoi mua Një objekt nga mesjeta; një sfer prej drurit të palmës. Të dyja gjysmat ishin prer aq mir, saqë mund të shikoje vizatime të ndryshme si ditlindjen dhe krygëzimin e Jezus Krishtit. Këto gjysma mund të hapeshin dhe mbylleshin si dyert e një dollapi. E gjitha qëndronte brenda një sfere bakri, e cila përsëri ndodhej brenda një torbe lëkure. I gjithë evangjelizmi në një lëvozhgë arre. Ishte e qartë që e gjitha kjo ishte bërë për tu marr me vete për në shtegtim. Mbas disa vitesh më lindi idea që kjo kuti-lutje të vinte përsëri në jet në një mënyr tjetër. Tani ajo është e zbrazët dhe përdorusi mundet vet të shkruaj kërkesën e tij/të saj për lutje nëpërmjet një emri, date, simboli, etj. Nota ishte e kollajshme për tu marr me vete; kështu mban ti lutjen tënde gjithmonë me vete. Kur lutja tënde është dëgjuar ose ti mendon që ajo ka qëndruar mjaft gjatë, atëhere merr një copëz letër zmeril dhe pastaj është përsëri vend për dicka të re.