The prayer nut in Twents (Dutch dialect)

In ’t Rijksmuseum in Amsterdam deu miej d’r een es bod van ’n ding oet de Middeleeuwen; nen palmhoalten bol. De beaide helften warren heel fien oet esneden, zodöanig dat d’r allerhaande vuurstellingskes te zeen warren, zoas de geboorte en krusiging van oonzen leven Hear. Dizze helften konden scharnieren as ’n kästke. ’t Geheel zat in nen kopperen bol, den op zien buurt wier in ’n leren buulke zat. ’t Hele evangellie in nen nöttendop. ’t Was healder dat dit emaakt was um met te nemmen op reais. ’n Joar of wat later bin ik op ’t idee ekömmen um dizze gebedsnöt op ne aandere wieze wier töt leaven te loaten kommen. Now is he plat en onbeschreaven en de gebroeker kan zölf zien/heur gebedsnood in de nöt schrieven met ’n naam, doatum, symbool, ezw. De nöt is makkelijk op te beargen; zoa dreag iej ow gebed aait biej ow. As ow gebed verheurd is of as iej vindt dat ‘t d’r laank genog in hef stoan, nem iej ’n stuksken schoerpapier en d’r is wier ruumte vuur wat nijs.