The prayer nut in Luxembourgish

Am Rijksmuseum zu Amsterdam huet mech een op e mëttelalterlecht Objet higewisen: eng Palmenholzkuchel. Déi zwou Hallschent ware fei geschnëtzt, an et konnt ee kloer kleng Zeechnunge vun der Gebuert a Kräizegung vum Här Jesus gesinn. Scharnéier, wéi op engem Schaf, ware befestegt un dësen 2 Hallschent. Dat ganzt Stéck war an engem Kofferkessel ënnerbruecht, déi dann an eng Liedertesch konnt geluecht ginn. Dat ganzt Evangelium an enger Gebietsnoss! Et war kloer, datt dëst Stéck gemaach war fir op Reese matzehuelen. E puer Joer méi spéit hat ech d'Iddi, dëser Gebietsnoss neit Liewen anzeblosen. Si ass nach ëmmer do. De Benotzer kann seng eege Gebietsufroen, zesumme mat engem Numm, Datum, Symbol oder ähnleches, an dëser Noss schreiwen. Dir kënnt Äert Gebiet ëmmer mat Iech droen! Wann Äert Gebiet erhéiert gouf, oder wann et laang genuch dra war, huelt Dir e Stéck Schleifpabeier an et ass erëm Plaz fir eppes Neies.